IN Fondacija iz Banja Luke je u srijedu 29. aprila organizovala online edukaciju pod nazivom ”Sistematski ptistup porodici – porodični sistemi i upotreba genograma”, koju je vodila psihologinja prof. Sandra Hadžić.

Edukacija je bila namijenjena učesnicima prvog kruga projekta, a prisustvovalo je 42 učesnika, stručnih saradnika i zaposlenika iz 18 osnovnih škola iz Republike Srpske. Oni, naime, u drugom krugu projekta ”Uspostavljanje porodične grupne konferencije u sistemu dječije zaštite u Republici Srpskoj i Tuzlanskom kantonu”, primjenjuju model PGK, te kroz ove aktivnosti osnažuju kapacitete za rad sa djecom u riziku, što doprinosi unaprjeđenju sistema socijalne zaštite djece.

Glavni cilj edukacije je osnaživanje kapaciteta stručnih saradnika i nastavnika u školama da prepoznaju i pruže blagovremenu podršku djeci u riziku i time unaprijede sistem rane intervencije i zaštite djece unutar sistema obrazovanja.

”Kroz dosadašnji edukativni rad rađeno je na mogućnostima učesnika da izgrade sistemski pogled na dijete u riziku s ciljem razumijevanja mreže odnosa i traganjem za podsticajnim resursima, te pristupima koji mogu pomoći djetetu. Grupa okuplja učesnike sa različitim predznanjima o porodičnim sistemima i procesima u porodici, te je interakcija među njima važna, kao i postavljanje zajedničke osnove za razumijevanje i dalju izgradnju saznanja, ali i saradnje. Zato je trening obuhvatio i dio osnovnih postavki, viđenja porodice na osnovu ideje sistema, razumijevanja ključnih koncepata, te izvora stresa u porodičnim sistemima – razvoja kroz životne faze, životnih događaja, koji su dio horizontalnog porodičnog stresa, kao i vertikalne dimenzije koja nosi porodične mitove, uputstva kako se u najširem smislu živi, odrasta i prihvata lična i socijalna uloga”, kažu iz IN fondacije.

Također objašnjavaju kako edukacije ovog tipa značajno doprinose poboljšanju profesionalnog djelovanja, i to iz nekoliko razloga:

  • Podsticaj za dodatno razumijevanje pozicije djece u riziku, kroz razumijevanje njihove lojalnosti porodicama porijekla, kroz razmišljanje o problemskom ili simptomskom ponašanju u funkciji traženja pomoći za biće koje samo ne može izaći na kraj sa nedovoljno funkcionalnim sistemom (bilo da se radi o privremenoj nefunkcionalnosti, bilo da se radi o dugotrajnim procesima)
  • Podsticaj za unaprjeđenje rane intervencije i zaštite djece, kao i traganje za što djelotvornijim intervencijama pomoći
  • Otvara prostor za prevazilaženje čestog nedostatka nastalog uslijed prilično zastarjelog bazičnog obrazovanja stručnih saradnica, kao i nedovoljno prisutnog stručnog usavršavanja stručnih saradnika – reagovanja na pojedinačno ponašanje djeteta, linearno posmatranje problema, bez uzimanja u obzir porodičnog sistema iz kojeg dijete dolazi.